Ο πόλεμος δεν έχει πρόσωπο γυναίκας

Η παράσταση ¨Ο πόλεμος δεν έχει πρόσωπο γυναίκας¨ βασισμένη στο βιβλίο της Σβετλάνας Αλεξίεβιτς σε δραματουργική επεξεργασία Παντελή Μπουκάλα και σύλληψη-ερμηνεία Κάτιας Γέρου και Ναταλίας Γεωργοσοπούλου παρουσιάστηκε από την ομάδα Άλας στο θέατρο Φούρνος την περίοδο Οκτώβριος 2023 – Ιανουάριος 2025.

Παράλληλα παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Θεάτρου Ιθάκης, στο ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων, στο θέατρο Γραμμές Τέχνης στην Πάτρα. Συμμετείχε στο Διεθνές Φεστιβάλ “Jassad- femmes metteuses en scène ” στο Εθνικό θέατρο της Ραμπάτ, Μαρόκο.

Μετάφραση: Ελένη Μπακοπούλου
Σύλληψη- Ερμηνεία: Κάτια Γέρου, Ναταλία Γεωργοσοπούλου
Kαλλιτεχνική Επιμέλεια: Σάββας Στρούμπος
Δραματουργική επεξεργασία: Παντελής Μπουκάλας
Μουσική: Λεωνίδας Μαριδάκης
Σκηνική εγκατάσταση: Ηλίας Παπανικολάου
Κοστούμια: Κατερίνα Σωτηρίου
Video/Trailer: Στέφανος Κοσμίδης/ ΟΡΚΗ
Φωτογραφίες: Δημήτρης Μαόφης
Επικοινωνία: Μαριάννα Παπάκη, Νώντας Δουζίνας

Το σκηνικό της παράστασης είναι εμπνευσμένο από την εικαστική εγκατάσταση του Κυριάκου Κατζουράκη “Ιερά οδός”. Η παράσταση αφιερώνεται στη μνήμη του.

“Το χαμένο δεν ήταν χαμένο,

η καρδιά είναι ένας τόπος οχυρός.”

PaulCelan

Δύο γυναικείες φιγούρες στη σκηνή καταθέτουν ένα σύγχρονο μαρτυρολόγιο για τη συμμετοχή της σοβιετικής γυναίκας στον Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Αφηγούνται την τραγική ιστορία της θηλυκότητας μέσα στα πεδία των μαχών, δημιουργώντας ένα τοπίο μνήμης, όπου συνδέονται το παρόν με το παρελθόν, το πραγματικό με το ονειρικό.

Ο σκηνικός χρόνος, γεμάτος ρωγμές και ρήγματα, δημιουργεί τον τόπο όπου ανασαίνει η ανθρώπινη ψυχή. Οι δύο θηλυκές φιγούρες αποκαλύπτουν προσωπικά βιώματα γεμάτα συγκρούσεις και αντιφάσεις και την ίδια στιγμή φωτίζουν το ανείπωτο βάθος των συναισθημάτων τους, των απόκρυφων επιθυμιών και των ονείρων τους.

Μεταξύ έρωτα και πολέμου, μνήμης και ιστορίας, οργής και χιούμορ, οι γυναίκες αυτές επαναδιεκδικούν τις ζωές τους, τα σώματά τους, τα συναισθήματά τους, τους εαυτούς τους. Κατά τη διάρκεια της παράστασης η σκηνή μετατρέπεται σε χώρο εξέγερσης του ανθρώπινου πάθους απέναντι σε κάθε μορφή καταπίεσης.

Το βιβλίο της Σβετλάνα Αλεξίεβιτς είναι ένα πολυφωνικό ντοκουμέντο, μια εξομολόγηση της γυναικείας μνήμης από τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Κυκλοφορεί σε μετάφραση Ελένης Μπακοπούλου από τις εκδόσεις Πατάκη.

φωτογράφος Δημήτρης Μαόφης